καταπαίζω
καταπαίξεται
καταπαλαῖσαι
καταπαλαίω
καταπάλτης, καταπέλτης
  • Parse: Noun: Nom Sing Masc
  • Meaning: catapult, engine of war for throwing stones or arrows
  • Forms:
    • καταπέλται Noun: Nom Plur Masc
    • καταπέλτας Noun: Acc Plur Masc
    • καταπέλτῃ Noun: Dat Sing Masc
    • καταπέλτην Noun: Acc Sing Masc
καταπανουργεύομαι
καταπανουργεύω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to act villainously, devise villainously against
  • Forms:
    • κατεπανουργεύσαντο Verb: Aor Mid Ind 3rd Plur
  • Concord: Psalm 82 (83):3
κατάπασαι
καταπασάμενοι
καταπάσαντες
καταπάσασθε
καταπάσσω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to sprinkle
  • Cognates: καταπάσσω, πάσσω, προσπάσσω
  • Forms:
    • κατάπασαι Verb: Aor Mid Imperative 2nd Sing
    • καταπασάμενοι Verb: Aor Mid Part Nom Plur Masc
    • καταπάσαντες Verb: Aor Act Part Nom Plur Masc
    • καταπάσασθε Verb: Aor Mid Imperative 2nd Plur
    • κατεπάσατο Verb: Aor Mid Ind 3rd Sing
top
καταπατεῖν
καταπατεῖσθαι
καταπατέω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • to trample, tread (down, underfoot), trample underfoot
    • Figurative: to reject with disdain
  • Cognates: ἐμπεριπατέω, καταπατέω, πατέω, περιπατέω, συμπατέω
  • Forms:
    • καταπατεῖν Verb: Pres Act Infin
    • καταπατεῖσθαι Verb: Pres Pass Infin
    • καταπατηθήσεσθε Verb: Fut Pass Ind 2nd Plur
    • καταπατηθήσεται Verb: Fut Pass Ind 3rd Sing
    • καταπατήσαι Verb: Aor Mid Imperative 2nd Sing
    • καταπατήσας Verb: Aor Act Part Nom Sing Masc
    • καταπατήσατε Verb: Aor Act Imperative 2nd Plur
    • καταπατήσετε Verb: Fut Act Ind 2nd Plur
    • καταπατήσῃ Verb: Aor Act Subj 3rd Sing
    • καταπατήσουσιν Verb: Fut Act Ind 3rd. Plur
    • καταπατήσω Verb: Fut Act Ind 1st Sing
    • καταπατκήσωσιν Verb: Aor Act Subj 3rd Plur
    • καταπατούμενον Verb: Pres Mid/Pass Part Acc Sing Masc
    • καταπατοῦν Verb: Pres Act Part Acc Sing Neut
    • καταπατοῦνται Verb: Pres Mid/Pass Ind 3rd Plur
    • καταπατοῦντας Verb: Pres Act Part Acc Plur Masc
    • καταπατοῦντες Verb: Pres Act Part Nom Plur Masc
    • καταπατούντων Verb: Pres Act Part Gen Plur Masc
    • καταπατοῦσαι Verb: Pres Act Part Nom Plur Fem
    • καταπατοῦσιν Verb: Pres Act Ind 3rd Plur
    • καταπατῶν Verb: Pres Act Part Nom Sing Masc
    • καταπεπατημένης Verb: Pres Mid/Pass Part Gen Sing Fem
    • καταπεπατημένον Verb: Perf Mid Part Nom Sing Neut
    • καταπεπάτηνται Verb: Perf Mid Ind 3rd Plur
    • κατεπάτεις Verb: Imp Act Ind 2nd Sing
    • κατεπατεῖτε Verb: Imp Act Ind 2nd Plur
    • κατεπατήθη Verb: Aor Pass Ind 3rd Sing
    • κατεπάτησα Verb: Aor Act Ind 1st Sing
    • κατεπατήσαμεν Verb: Aor Act Ind 1st Plur
    • κατεπάτησαν Verb: Aor Act Ind 3rd Plur
    • καταπατήσει Verb: Fut Act Ind 3rd Sing
    • καταπατήσεις Verb: Fut Act Ind 2nd Sing
    • κατεπάτησεν Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
    • κατεπάτουν Verb: Imp Act Ind 3rd Plur
    • κατεπατοῦσαν Verb: Aor Act Ind 3rd Plur
καταπατηθήσεσθε
καταπατηθήσεται
καταπάτημα
  • Parse: Noun: Nom/Acc Sing Neut
  • Meaning:
    • something trampled under foot
    • trampling, drowning
    • affliction
  • Cognates: καταπάτημα, πάτημα
  • Forms:
    • καταπατήματος Noun: Gen Sing Neut
καταπατήματος
καταπατήσαι
καταπατήσας
καταπατήσατε
top
καταπατήσει
καταπατήσεις
καταπατήσετε
καταπατήσῃ
καταπάτησιν
καταπάτησις
καταπατήσουσιν
καταπατήσω
καταπατκήσωσιν
καταπατούμενον
καταπατοῦν
καταπατοῦνται
καταπατοῦντας
καταπατοῦντες
καταπατούντων
top
καταπατοῦσαι
καταπατοῦσιν
καταπατῶν
κατάπαυμα
καταπαύματος
καταπαυομένης
καταπαυόμενοι
καταπαῦσαι
καταπαύσας
  • Parse:
    • Verb: Aor Act Ind 2nd Sing
    • Verb: Aor Act Part Nom Sing Masc
  • Root: καταπαύω
καταπαύσασθαι
καταπαύσει
καταπαύσεις
καταπαύσεται
καταπαύσεως
καταπαύσῃ
top
κατάπαυσιν
κατάπαυσις
  • Parse: Noun: Nom Sing Fem
  • Meaning:
    • rest, reposing down
    • a stopping place, a halt
    • place of rest, (by Hebraism) abode
  • Cognates: ἀνάπαυσις, κατάπαυσις
  • Forms:
    • καταπαύσεως Noun: Gen Sing Fem
    • κατάπαυσιν Noun: Acc Sing Fem
κατάπαυσον
καταπαύσουσιν
καταπαύσω
καταπαύσωμεν
καταπαύσωσιν
καταπαύω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • to stop, cause to stop, bring to an end
    • to bring to rest, restrain, dissuade
    • to bring to a place of rest
    • to stop, rest, settle down
    • to colonize
  • Cognates: ἀναπαύω, ἀποπαύω, διαναπαύω, διαπαύω, ἐπαναπαύω, καταπαύω, παύω, προσαναπαύω, συναναπαύω
  • Forms:
    • καταπαύσεται Verb: Fut Mid Ind 3rd Sing
    • καταπαύσας
      • Verb: Aor Act Ind 2nd Sing
      • Verb: Aor Act Part Nom Sing Masc
    • καταπαυόμενοι Verb: Pres Mid/Pass Part Nom Masc
    • καταπαυομένης Verb: Pres Mid/Pass Part Gen Sing Fem
    • καταπαῦσαι Verb: Aor Act Infin
    • καταπαύσασθαι Verb: Aor Mid Infin
    • καταπαύσει Verb: Fut Act Ind 3rd Sing
    • καταπαύσεις Verb: Fut Act Ind 2nd Sing
    • καταπαύσῃ Verb: Aor Act Subj 3rd Sing
    • κατάπαυσον Verb: Aor Act Imperative 2nd Sing
    • καταπαύσουσιν Verb: Fut Act Ind 3rd Plur
    • καταπαύσω Verb: Aor Act Subj 1st Sing
    • καταπαύσωμεν Verb: Aor Act Subj 1st Plur
    • καταπαύσωσιν Verb: Aor Act Subj 3rd Plur
    • κατέπαυον Verb: Imp Act Ind 3rd Plur
    • κατέπαυσαν Verb: Aor Act Ind 3rd Plur
    • κατέπαυσας Verb: Aor Act Ind 2nd Sing
    • κατέπαυσεν Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
καταπειράζω
καταπελματόομαι
  • Parse: Verb: Pres Mid/Pass Ind Deponent 1st Sing
  • Meaning: Pass.: to be cobbled, clouted, patched
  • Forms:
    • καταπεπελματωμένα Verb: Perf Mid Part Nom Plur Neut
top
καταπέλται
καταπέλτας
καταπέλτῃ
καταπέλτην
καταπενθέω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to mourn for, bewail, lament
  • Cognates: καταπενθέω πενθέω
  • Forms:
    • κατεπένθησαν Verb: Aor Act Ind 3rd Plur
καταπεπατημένης
καταπεπατημένον
καταπεπάτηνται
καταπεπελματωμένα
καταπέπληγμαι
καταπεπληγμένοι
καταπεπτωκότων
καταπέσῃ
καταπεσόντων
καταπεσών
top
καταπετασθῇ
καταπέτασμα
  • Parse: Noun: Nom/Acc Sing Neut
  • Meaning: veil, curtain, something spread thoroughly, i.e., (esp.) the door screen (to the Most Holy Place) in the Jewish Temple
  • Cognates: καταπέτασμα, παραπέτασμα
  • Forms:
    • καταπετάσματα Noun: Acc Plur Neut
    • καταπετάσματι Noun: Dat Sing Neut
    • καταπετάσματος Noun: Gen Sing Neut
καταπετάσματα
καταπετάσματι
καταπετάσματος
καταπέτομαι, καταπετάννυμι
καταπήγνυμι
καταπηδάω
καταπιεῖν
καταπίεται
καταπιέτω
καταπίῃ
top
κατάπικροι
κατάπικρος
καταπίμπρημι
καταπίνειν
καταπίνοντες
καταπίνω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • to drink down, swallow, gulp
    • to destroy, ruin
    • to devour, drown, swallow (up), drink down
    • to swallow up, drown
  • Cognates: ἐκπίνω, ἐμπίνω, καταπίνω, πίνω, συμπίνω
  • Forms:
    • καταπιεῖν Verb: 2Aor Act Infin
    • καταπίεται Verb: Fut Mid Ind 3rd Sing
    • καταπιέτω Verb: Aor Act Imperative 3rd Sing
    • καταπίῃ Verb: 2Aor Act Subj 3rd Sing
    • καταπίνειν Verb: Pres Act Infin
    • καταπίνοντες Verb: Pres Act Part Nom Plur Masc
    • καταπίοι Verb: Aor Act Opt 3rd Sing
    • καταπίονται Verb: Fut Mid Ind 3rd Plur
    • καταπίω Verb: Aor Act Subj 1st Sing
    • καταπίωμεν Verb: Aor Act Subj 1st Plur
    • καταπίωσιν Verb: Aor Act Subj 3rd Plur
    • καταποθῇ Verb: Aor Pass Subj 3rd Sing
    • κατέπιε Verb: 2Aor Act Ind 3rd Sing
    • κατέπιεν Verb: 2Aor Act Ind 3rd Sing
    • κατεπίομεν Verb: Imp Act Imperative 1st Plur
    • κατέπιον Verb: 2Aor Act Ind 3rd Plur
    • κατεπόθη Verb: Aor Pass Ind 3rd Sing
    • κατεπόθησαν Verb: Aor Pass Ind 3rd Plur
καταπίοι
καταπίονται
καταπίπτειν
καταπίπτετε
καταπίπτοντας
καταπίπτω
top
καταπίπτων
καταπιστεύετε
καταπιστεύουσα
καταπιστεύω
καταπίω
καταπίωμεν
καταπίωσιν
καταπλαγείησαν
καταπλαγείς
καταπλαγέντας
καταπλαγέντος
καταπλαγῆναι
κατάπλασαι
καταπλάσσει
καταπλάσσω
top
καταπλέουσιν
  • Parse:
    • Verb: Pres Act Ind 3rd Plur
    • Verb: Pres Act Part Dat Plur Masc/Neut
  • Root: καταπλέω
καταπλεύσωμεν
καταπλέω
καταπληγμός
καταπλήξει
κατάπληξις
καταπλήσσεις
καταπλησσέτω
καταπλησσέτωσαν
καταπλήσσω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • Active:
      • to confuse, baffle
      • to terrify
      • to amaze, astound
      • to strike down
      • to strike with amazement
    • Passive:
      • to be terror-stricken, be frightened
      • to be astonished at
      • to be struck with (something)
  • Cognates: ἐκπλήσσω, ἐπιπλήσσω, καταπλήσσω, περιπλήσσω, πλήσσω
  • Forms:
    • καταπλησσέτωσαν Verb: Pres Act Imperative 3rd Plur
    • καταπέπληγμαι Verb: Perf Mid/Pass Ind 1st Sing
    • καταπεπληγμένοι Verb: Perf Mid Part Nom Plur Masc
    • καταπλαγείησαν Verb: Aor Pass Opt 3rd Plur
    • καταπλαγείς Verb: Aor Pass Part Nom Sing Masc
    • καταπλαγέντας Verb: Aor Pass Part Acc Plur Masc
    • καταπλαγέντος Verb: Aor Pass Part Gen Sing Masc
    • καταπλαγῆναι Verb: Aor Pass Infin
    • καταπλήσσεις Verb: Pres Act Ind 2nd Sing
    • καταπλησσέτω Verb: Pres Act Imperative 3rd Sing
    • κατεπλάγησαν Verb: Aor Pass Ind 3rd Plur
top
κατάπλοος, κατάπλους
  • Parse: Noun: Nom Sing Masc
  • Meaning:
    • a sailing down to land, a putting ashore, putting in
    • a voyage, trip
  • Forms:
    • κατάπλῳ Noun: Dat Sing Masc
κατάπλῳ
καταποθῇ
καταπολεμεῖτε
καταπολεμέω
καταπονέω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to subdue, torment, wear out, oppress, vex, labour down, harass, crush
  • Cognates: διαπονέω, καταπονέω, πονέω, συμπονέω, φιλοπονέω
  • Forms:
    • καταπονουμένοις Verb: Pres Mid/Pass Part Dat Plur Masc
    • καταπονούμενον Verb: Pres Pass Part Acc Sing Masc
    • καταπονουμένῳ Verb: Pres Pass Part Dat Sing Masc
    • καταπονούμεθα Verb: Pres Mid/Pass Ind 1st Plur
    • καταπονοῦντες Verb: Pres Act Part Nom Plur Masc
κατάπονον
κατάπονος
καταπονούμεθα
καταπονουμένοις
καταπονούμενον
top
καταπονουμένῳ
καταπονοῦντες
καταποντίζεις
καταποντίζεσθαι
καταποντίζω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to throw into the sea, drown (in the sea), sink, plunge down, submerge
  • Cognates: καταποντίζω, ποντίζω
  • Forms:
    • καταποντισθῆναι Verb: Aor Pass Infin
    • καταποντιοῦσιν Verb: Fut Act Ind 3rd Plur
    • καταποντισάτω Verb: Aor Act Imperative 3rd Sing
    • καταπόντισον Verb: Aor Act Imperative 2nd Sing
    • καταποντισθῇ Verb: Aor Pass Subj 3rd Sing
    • καταποντιῶ Verb: Fut Act Ind 1st Sing
    • καταποντίζεις Verb: Pres Act Ind 2nd Sing
    • καταποντίζεσθαι Verb: Pres Pass Infin
    • κατεπόντισεν Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
καταποντιοῦσιν
καταποντισάτω
καταποντισθῇ
καταποντισθῆναι
καταποντισμός
  • Parse: Noun: Nom Sing Masc
  • Meaning: drowning, destruction
  • Forms:
    • καταποντισμοῦ Noun: Gen Sing Masc
καταποντισμοῦ
καταπόντισον
καταποντιῶ
καταπορεύομαι
top
καταπορευομένοις
καταπραΰνει
καταπραΰνεις
καταπραΰνῃς
καταπραΰνω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to soften, still, appease, reduce intensity
  • Cognates: καταπραΰνω, πραΰνω
  • Forms:
    • καταπραΰνει Verb: Pres Act Ind 3rd Sing
    • καταπραΰνεις Verb: Pres Act Ind 2nd Sing
    • καταπραΰνῃς Verb: Aor Act Subj 2nd Sing
    • κατεπράυνεν Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
καταπρίσῃ
καταπρίω
καταπροδιδούς
καταπροδίδωμι
καταπρονομεύω
καταπτήξει
καταπτήσσει
καταπτήσσω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to cringe, cower (in fear), crouch down
  • Cognates: καταπτήσσω, πτήσσω
  • Forms:
    • καταπτήσσει Verb: Pres Act Ind 3rd Sing
    • καταπτήξει Verb: Fut Act Ind 3rd Sing
    • κατέπτηκεν Verb: Perf Act Ind 3rd Sing
top
κατάπτωμα
καταπτώσει
κατάπτωσις