καταπαίζω
καταπαίξεται
καταπαλαῖσαι
καταπαλαίω
καταπάλτης, καταπέλτης
  • Parse: Noun: Nom Sing Masc
  • Meaning:
    • catapult, engine of war for throwing stones or arrows
    • device for inflicting torture
  • Forms:
    • καταπέλται Noun: Nom Plur Masc
    • καταπέλτας Noun: Acc Plur Masc
    • καταπέλτῃ Noun: Dat Sing Masc
    • καταπέλτην Noun: Acc Sing Masc
καταπανουργεύομαι
καταπανουργεύω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to act villainously, devise villainously against
  • Forms:
    • κατεπανουργεύσαντο Verb: Aor Mid Ind 3rd Plur
  • Concord: Psalm 82 (83):3
κατάπασαι
καταπασάμενοι
καταπάσαντες
καταπάσασθε
καταπάσσω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to sprinkle (liquid, dust, ashes) (often as a sign of grief)
  • Cognates: καταπάσσω, πάσσω, προσπάσσω
  • Forms:
    • κατάπασαι Verb: Aor Mid Imperative 2nd Sing
    • καταπασάμενοι Verb: Aor Mid Part Nom Plur Masc
    • καταπάσαντες Verb: Aor Act Part Nom Plur Masc
    • καταπάσασθε Verb: Aor Mid Imperative 2nd Plur
    • κατεπάσατο Verb: Aor Mid Ind 3rd Sing
καταπατεῖν
καταπατεῖσθαι
καταπατέω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • to trample, tread (down, underfoot), trample underfoot
    • to deal harshly and oppressively with
    • to show no regard for
    • Fig. to reject with disdain
  • Cognates: ἐμπεριπατέω, καταπατέω, πατέω, περιπατέω, συμπατέω
  • Forms:
    • καταπατεῖν Verb: Pres Act Infin
    • καταπατεῖσθαι Verb: Pres Pass Infin
    • καταπατηθήσεσθε Verb: Fut Pass Ind 2nd Plur
    • καταπατηθήσεται Verb: Fut Pass Ind 3rd Sing
    • καταπατήσαι Verb: Aor Mid Imperative 2nd Sing
    • καταπατήσας Verb: Aor Act Part Nom Sing Masc
    • καταπατήσατε Verb: Aor Act Imperative 2nd Plur
    • καταπατήσετε Verb: Fut Act Ind 2nd Plur
    • καταπατήσῃ Verb: Aor Act Subj 3rd Sing
    • καταπατήσουσι(ν) Verb: Fut Act Ind 3rd. Plur
    • καταπατήσω Verb: Fut Act Ind 1st Sing
    • καταπατκήσωσι(ν) Verb: Aor Act Subj 3rd Plur
    • καταπατούμενον Verb: Pres Mid/Pass Part Acc Sing Masc
    • καταπατοῦν Verb: Pres Act Part Acc Sing Neut
    • καταπατοῦνται Verb: Pres Mid/Pass Ind 3rd Plur
    • καταπατοῦντας Verb: Pres Act Part Acc Plur Masc
    • καταπατοῦντες Verb: Pres Act Part Nom Plur Masc
    • καταπατούντων Verb: Pres Act Part Gen Plur Masc
    • καταπατοῦσαι Verb: Pres Act Part Nom Plur Fem
    • καταπατοῦσιν Verb: Pres Act Ind 3rd Plur
    • καταπατῶν Verb: Pres Act Part Nom Sing Masc
    • καταπεπατημένης Verb: Pres Mid/Pass Part Gen Sing Fem
    • καταπεπατημένον Verb: Perf Mid Part Nom Sing Neut
    • καταπεπάτηνται Verb: Perf Mid Ind 3rd Plur
    • κατεπάτεις Verb: Imp Act Ind 2nd Sing
    • κατεπατεῖτε Verb: Imp Act Ind 2nd Plur
    • κατεπατήθη Verb: Aor Pass Ind 3rd Sing
    • κατεπάτησα Verb: Aor Act Ind 1st Sing
    • κατεπατήσαμεν Verb: Aor Act Ind 1st Plur
    • κατεπάτησαν Verb: Aor Act Ind 3rd Plur
    • καταπατήσει Verb: Fut Act Ind 3rd Sing
    • καταπατήσεις Verb: Fut Act Ind 2nd Sing
    • κατεπάτησεν Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
    • κατεπάτουν Verb: Imp Act Ind 3rd Plur
    • κατεπατοῦσαν Verb: Aor Act Ind 3rd Plur
καταπατηθήσεσθε
καταπατηθήσεται
καταπάτημα
  • Parse: Noun: Nom/Acc Sing Neut
  • Meaning:
    • something trampled under foot
    • act of trampling under foot
    • trampling, drowning
    • affliction
  • Cognates: καταπάτημα, πάτημα
  • Forms:
Neuter
 SingularPlural
NOMκαταπάτημακαταπατήματα
GENκαταπατήματοςκαταπατημάτων
DATκαταπατήματικαταπατήμασι(ν)
ACCκαταπάτημακαταπατήματα
καταπατήματος
καταπατήσαι
καταπατήσας
καταπατήσατε
καταπατήσει
καταπατήσεις
καταπατήσετε
καταπατήσῃ
καταπάτησιν
καταπάτησις
Feminine
 SingularPlural
NOMκαταπάτησιςκαταπατήσεις
GENκαταπατήεωςκαταπατήσεων
DATκαταπατήσεικαταπατήσεσι(ν)
ACCκαταπάτησινκαταπατήσεις
καταπατήσουσιν
καταπατήσω
καταπατκήσωσιν
καταπατούμενον
καταπατοῦν
καταπατοῦνται
καταπατοῦντας
καταπατοῦντες
καταπατούντων
καταπατοῦσαι
καταπατοῦσιν
καταπατῶν
κατάπαυμα
Neuter
 SingularPlural
NOMκατάπαυμακαταπαύματα
GENκαταπαύματοςκαταπαυμάτων
DATκαταπαύματικαταπαύμασι(ν)
ACCκατάπαυμακαταπαύματα
καταπαύματος
καταπαυομένης
καταπαυόμενοι
καταπαῦσαι
καταπαύσας
  • Parse:
    • Verb: Aor Act Ind 2nd Sing
    • Verb: Aor Act Part Nom Sing Masc
  • Root: καταπαύω
καταπαύσασθαι
καταπαύσει
καταπαύσεις
καταπαύσεται
καταπαύσεως
καταπαύσῃ
κατάπαυσιν
κατάπαυσις
Feminine
 SingularPlural
NOMκατάπαυσιςκαταπαύσεις
GENκαταπαύσεωςκαταπαύσεων
DATκαταπαύσεικαταπαύσεσι(ν)
ACCκατάπαυσι(ν)καταπαύσεις
κατάπαυσον
καταπαύσουσιν
καταπαύσω
καταπαύσωμεν
καταπαύσωσιν
καταπαύω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • Active:
      • to stop, cause to stop, bring to an end
      • to stop some activity
      • to stop doing something
      • to stop moving and come to settle (at a certain place)
      • to become idle, cease to work
      • to cease to exist
      • to bring to rest, restrain, dissuade
      • to bring to a place of rest
      • to stop, rest, settle down
      • to colonize
      • to allow to enjoy rest and quiet
      • to grant a restful existence
      • to cause to stop affecting
      • to erase, efface
      • to relieve of an office or function
    • Middle:
      • to be free from harassment
  • Cognates: ἀναπαύω, ἀποπαύω, διαναπαύω, διαπαύω, ἐπαναπαύω, καταπαύω, παύω, προσαναπαύω, συναναπαύω
  • Forms:
    • καταπαύσεται Verb: Fut Mid Ind 3rd Sing
    • καταπαύσας
      • Verb: Aor Act Ind 2nd Sing
      • Verb: Aor Act Part Nom Sing Masc
    • καταπαυόμενοι Verb: Pres Mid/Pass Part Nom Masc
    • καταπαυομένης Verb: Pres Mid/Pass Part Gen Sing Fem
    • καταπαῦσαι Verb: Aor Act Infin
    • καταπαύσασθαι Verb: Aor Mid Infin
    • καταπαύσει Verb: Fut Act Ind 3rd Sing
    • καταπαύσεις Verb: Fut Act Ind 2nd Sing
    • καταπαύσῃ Verb: Aor Act Subj 3rd Sing
    • κατάπαυσον Verb: Aor Act Imperative 2nd Sing
    • καταπαύσουσι(ν) Verb: Fut Act Ind 3rd Plur
    • καταπαύσω Verb: Aor Act Subj 1st Sing
    • καταπαύσωμεν Verb: Aor Act Subj 1st Plur
    • καταπαύσωσι(ν) Verb: Aor Act Subj 3rd Plur
    • κατέπαυον Verb: Imp Act Ind 3rd Plur
    • κατέπαυσαν Verb: Aor Act Ind 3rd Plur
    • κατέπαυσας Verb: Aor Act Ind 2nd Sing
    • κατέπαυσε Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
    • κατέπαυσεν Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
καταπειράζω
καταπελματόομαι
καταπελματόω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • Active:
      • to patch, mend with a patch
    • Passive:
      • to be cobbled, clouted, patched
  • Forms:
    • καταπεπελματωμένα Verb: Perf Mid Part Nom Plur Neut
    • καταπελματόομαι Verb: Pres Mid/Pass Ind Deponent 1st Sing
καταπέλται
καταπέλτας
καταπέλτῃ
καταπέλτην
καταπενθέω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to mourn for, bewail, lament
  • Cognates: καταπενθέω πενθέω
  • Forms:
    • κατεπένθησαν Verb: Aor Act Ind 3rd Plur
καταπεπατημένης
καταπεπατημένον
καταπεπάτηνται
καταπεπελματωμένα
καταπέπληγμαι
καταπεπληγμένοι
καταπεπτωκότων
καταπέσῃ
καταπεσόντων
καταπεσών
καταπετασθῇ
καταπέτασμα
  • Parse: Noun: Nom/Acc Sing Neut
  • Meaning: veil, curtain, something spread thoroughly, i.e., (esp.) the door screen (to the Most Holy Place) in the Jewish Temple
  • Cognates: καταπέτασμα, παραπέτασμα
  • Forms:
Neuter
 SingularPlural
NOMκαταπέτασμακαταπετάσματα
GENκαταπετάσματοςκαταπετασμάτων
DATκαταπετάσματικαταπετάσμασι(ν)
ACCκαταπέτασμακαταπετάσματα
καταπετάσματα
καταπετάσματι
καταπετάσματος
καταπέτομαι, καταπετάννυμι
καταπήγνυμι
καταπηδάω
καταπιεῖν
καταπίεται
καταπιέτω
καταπίῃ
κατάπικροι
κατάπικρος
καταπίμπρημι
καταπίνειν
καταπίνοντες
καταπίνω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • to drink down, swallow, gulp
    • to destroy, ruin
    • to devour, drown, swallow (up), drink down
    • to swallow up, engulf, drown
    • to absorb, make away with
  • Cognates: ἐκπίνω, ἐμπίνω, καταπίνω, πίνω, συμπίνω
  • Forms:
    • καταπιεῖν Verb: 2Aor Act Infin
    • καταπίεται Verb: Fut Mid Ind 3rd Sing
    • καταπιέτω Verb: Aor Act Imperative 3rd Sing
    • καταπίῃ Verb: 2Aor Act Subj 3rd Sing
    • καταπίνειν Verb: Pres Act Infin
    • καταπίνοντες Verb: Pres Act Part Nom Plur Masc
    • καταπίοι Verb: Aor Act Opt 3rd Sing
    • καταπίονται Verb: Fut Mid Ind 3rd Plur
    • καταπίω Verb: Aor Act Subj 1st Sing
    • καταπίωμεν Verb: Aor Act Subj 1st Plur
    • καταπίωσι(ν) Verb: Aor Act Subj 3rd Plur
    • καταποθῇ Verb: Aor Pass Subj 3rd Sing
    • κατέπιε Verb: 2Aor Act Ind 3rd Sing
    • κατέπιεν Verb: 2Aor Act Ind 3rd Sing
    • κατεπίομεν Verb: Imp Act Imperative 1st Plur
    • κατέπιον Verb: 2Aor Act Ind 3rd Plur
    • κατεπόθη Verb: Aor Pass Ind 3rd Sing
    • κατεπόθησαν Verb: Aor Pass Ind 3rd Plur
καταπίοι
καταπίονται
καταπίπτειν
καταπίπτετε
καταπίπτοντας
καταπίπτω
καταπίπτων
καταπιστεύετε
καταπιστεύουσα
καταπιστεύω
καταπίω
καταπίωμεν
καταπίωσιν
καταπλαγείησαν
καταπλαγείς
καταπλαγέντας
καταπλαγέντος
καταπλαγῆναι
κατάπλασαι
καταπλάσσει
καταπλάσσω
καταπλέουσιν
  • Parse:
    • Verb: Pres Act Ind 3rd Plur
    • Verb: Pres Act Part Dat Plur Masc/Neut
  • Root: καταπλέω
καταπλεύσωμεν
καταπλέω
καταπληγμός
καταπλήξει
κατάπληξις
Feminine
 SingularPlural
NOMκατάπληξιςκαταπλήξεις
GENκαταπλήξεωςκαταπλήξεων
DATκαταπλήξεικαταπλήξεσι(ν)
ACCκατάπληξινκαταπλήξεις
καταπλήσσεις
καταπλησσέτω
καταπλησσέτωσαν
καταπλήσσω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • Active:
      • to confuse, baffle
      • to terrify
      • to amaze, astound
      • to strike down
      • to strike with amazement
    • Passive:
      • to be terror-stricken, be frightened
      • to be astonished at
      • to be struck with (something)
  • Cognates: ἐκπλήσσω, ἐπιπλήσσω, καταπλήσσω, περιπλήσσω, πλήσσω
  • Forms:
    • καταπλησσέτωσαν Verb: Pres Act Imperative 3rd Plur
    • καταπέπληγμαι Verb: Perf Mid/Pass Ind 1st Sing
    • καταπεπληγμένοι Verb: Perf Mid Part Nom Plur Masc
    • καταπλαγείησαν Verb: Aor Pass Opt 3rd Plur
    • καταπλαγείς Verb: Aor Pass Part Nom Sing Masc
    • καταπλαγέντας Verb: Aor Pass Part Acc Plur Masc
    • καταπλαγέντος Verb: Aor Pass Part Gen Sing Masc
    • καταπλαγῆναι Verb: Aor Pass Infin
    • καταπλήσσεις Verb: Pres Act Ind 2nd Sing
    • καταπλησσέτω Verb: Pres Act Imperative 3rd Sing
    • κατεπλάγησαν Verb: Aor Pass Ind 3rd Plur
κατάπλοος, κατάπλους
  • Parse: Noun: Nom Sing Masc
  • Meaning:
    • act of sailing
    • a sailing down to land, a putting ashore, putting in
    • a voyage, trip
  • Forms:
    • κατάπλῳ Noun: Dat Sing Masc
κατάπλῳ
καταποθῇ
καταπολεμεῖτε
καταπολεμέω
καταπονέω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to subdue, torment, wear out, oppress, exhaust, vex, labour down, harass, crush
  • Cognates: διαπονέω, καταπονέω, πονέω, συμπονέω, φιλοπονέω
  • Forms:
    • καταπονουμένοις Verb: Pres Mid/Pass Part Dat Plur Masc
    • καταπονούμενον Verb: Pres Pass Part Acc Sing Masc
    • καταπονουμένῳ Verb: Pres Pass Part Dat Sing Masc
    • καταπονούμεθα Verb: Pres Mid/Pass Ind 1st Plur
    • καταπονοῦντες Verb: Pres Act Part Nom Plur Masc
κατάπονον
κατάπονος
καταπονούμεθα
καταπονουμένοις
καταπονούμενον
καταπονουμένῳ
καταπονοῦντες
καταποντίζεις
καταποντίζεσθαι
καταποντίζω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • to throw into the sea, drown (in the sea), sink, plunge down, submerge
    • to obliterate, annihilate
  • Cognates: καταποντίζω, ποντίζω
  • Forms:
    • καταποντισθῆναι Verb: Aor Pass Infin
    • καταποντιοῦσιν Verb: Fut Act Ind 3rd Plur
    • καταποντισάτω Verb: Aor Act Imperative 3rd Sing
    • καταπόντισον Verb: Aor Act Imperative 2nd Sing
    • καταποντισθῇ Verb: Aor Pass Subj 3rd Sing
    • καταποντιῶ Verb: Fut Act Ind 1st Sing
    • καταποντίζεις Verb: Pres Act Ind 2nd Sing
    • καταποντίζεσθαι Verb: Pres Pass Infin
    • κατεπόντισε(ν) Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
καταποντιοῦσιν
καταποντισάτω
καταποντισθῇ
καταποντισθῆναι
καταποντισμός
  • Parse: Noun: Nom Sing Masc
  • Meaning: drowning, destruction
  • Forms:
    • καταποντισμοῦ Noun: Gen Sing Masc
καταποντισμοῦ
καταπόντισον
καταποντιῶ
καταπορεύομαι
καταπορευομένοις
καταπραΰνει
καταπραΰνεις
καταπραΰνῃς
καταπραΰνω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • to reduce intensity
    • to soften, still, appease, ameliorite, mitigate
  • Cognates: καταπραΰνω, πραΰνω
  • Forms:
    • καταπραΰνει Verb: Pres Act Ind 3rd Sing
    • καταπραΰνεις Verb: Pres Act Ind 2nd Sing
    • καταπραΰνῃς Verb: Aor Act Subj 2nd Sing
    • κατεπράυνεν Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
καταπρίζω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to saw up, saw apart
  • Note: Also spelled καταπρίω
  • Forms:
    • καταπρίσῃ Verb: Aor Act Subj 3rd Sing
καταπρίσῃ
καταπρίω
καταπροδιδούς
καταπροδίδωμι
καταπροενόμευσεν
καταπρονομεύω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning:
    • to carry off as booty
    • to take booty from
  • Cognates: προνομεύω
  • Forms:
    • καταπροενόμευσεν Verb: Aor Act Ind 3rd Sing
    • κατεπρονόμευσαν Verb: Aor Act Ind 3rd Plur
καταπτήξει
καταπτήσσει
καταπτήσσω
  • Parse: Verb: Pres Act Ind 1st Sing
  • Meaning: to cringe, cower (in fear), crouch down
  • Cognates: καταπτήσσω, πτήσσω
  • Forms:
    • καταπτήσσει Verb: Pres Act Ind 3rd Sing
    • καταπτήξει Verb: Fut Act Ind 3rd Sing
    • κατέπτηκεν Verb: Perf Act Ind 3rd Sing
    • κατέπτηχε Verb: Perf Act Ind 3rd Sing
κατάπτωμα
καταπτώσει
κατάπτωσις
Feminine
 SingularPlural
NOMκατάπτωσιςκαταπτώσεις
GENκαταπτώσεωςκαταπτώσεων
DATκαταπτώσεικαταπτώσεσι(ν)
ACCκατάπτωσι(ν)καταπτώσεις